SABATY - KOŁO ROKU

Sabat zwyczajowo kojarzony jest z nocnym zlotem czarownic i demonów na ucztę i zabawy. Nazwą tą określane są również współcześnie obchodzone przez wiccan święta lunarne, zaadaptowane z dawnych świąt obchodzonych w przedchrześcijańskiej Europie. Były one również adaptowane przez chrześcijan, którzy "chrzcili" je i nadawali im nowe nazwy, chcąc w ten sposób zachęcić ludność pogańską do przejścia na nową wiarę. I tak sabat Ostara przekształciła się w Wielkanoc, a Yule w Boże Narodzenie.

 

Celtowie dzielili rok na dwie części: Samhain rozpoczynał ciemność, sześć miesięcy podczas których dominowała energia i światło Księżyca, a Beltane rozpoczynało półrocze światła i ciepła, podczas panowała słoneczna energia i słoneczne światło. Podczas tych dwóch świąt (sabatów) granica między światem ludzi, a światem duchów jest cienka i łatwo można ją przekraczać. 

Osiem Sabatów stanowi "szprychy" tak zwanego Koła Roku. Jest ono w ciągłym ruchu, nie mając ani początku, ani końca. Ten wieczny cykl pozostaje w pełnej harmonii z Ziemią i magią czterech pór roku, które przez większość pogan uważane są za święte dary Matki Natury, za które jej dziękują. Tak więc, Koło symbolizuje słońce, które sprawuje władzę nad każdą porą roku. Również reprezentuje niekończący się cykl narodzin, śmierci i ponownych narodzin.

 

IMBOLC (1 lutego) - święto to miało oznaczać oczyszczenie za pomoca ognia i wody. Poświęcone było irlandzkiej bogini wiosny, poezji, lecznictwa i rzemiosła - Brigid. Imbolc następuje w okresie mleczności owiec oraz związane jest z magią przepowiadania pogody. Wtedy bogini oczyszcza się i rozpoczyna ponownie aspekt dziewicy. W wyniku chrystianizacji Celtów święto Imbolc zostało zastapione przez Candlemas (Matki Bożej Gromnicznej) obchodzone 2 lutego, czyli dzień później.


BELTAINE (30 kwietnia/1 maja) - sabat zwiazany z Nocą Walpurgi. Spotykaja się Bóg i Bogini. Beltaine jest sabatem miłosci, namiętnosci. Chrzescijanie, by zerwać z pogańska tradycja Beltaine, utworzyli zamiast niej całkiem nowe swięto, na patronkę którego wzięto Walpurgię - zakonnicę, która zupełnie nie pasowała do obrazka "rozpustnego", namiętnego sabatu. Zmiana znaczenia tego swięta nie powiodła się jednak całkowicie.


LAMMAS (Lughnasadh) (1 sierpnia) - sabat zbiorów, który symbolizował plony dane przez Boga i Bogini jako owoce ich miłosci. Swięto to jest także swiętem celtyckiego Boga ognia i słońca - Lugha, który umiera, by zaopatrzyć ludzi w żywnosć. Wizualizacją śmierci Lugha jest zżęcie zboża.


SAMHAIN (31 października - 1 listopada) - jedno z najważniejszych świąt celtyckich, które oznaczało koniec roku (sam e fuin). Wiązało się z zakończeniem żniw. Wtedy duchy zmarłych osób, których smierć nastapiła w poprzednim roku oraz osób jeszcze nienarodzonych zstępowały na ziemię, by zamieszkać w ciałach osób żywych przez okres następnego roku. Ludzie wyszukiwali coraz to nowe sposoby, by zniechęcić do siebie duchy: ubierali się w stare szmaty, by przypominać włóczęgów, gasili swiatło w domu i przed nim, by ich chaty wygladały na niegościnne.
 

OSTARA 21 marca- SABAT RÓWNOCY WIOSENNEJ (również znany jako Festiwal Drzew, Alban Eilir lub Rytuał Eostry) obchodzony jest co roku pierwszego dnia wiosny. Bóstwa Sabatu: Eostre (saksońska bogini płodności), Ostara (germańska bogini płodności), Zielona Bogini oraz Pan Zielonych Lasów.


LITHA 22 czerwca- SABAT LETNIEGO PRZESILENIA (inaczej Dzień św. Jana, Noc Świętojańska, Alban Hefin) obchodzony jest każdego roku pierwszego dnia lata. Bóstwa Sabatu: Afrodyta, Astarte, Freyja, Hathor, Isztar, Wenus oraz wszystkie pozostałe boginie czuwające nad miłością, namiętnością i urodą


MABON 23 września- SABAT RÓWNOCY JESIENNEJ (inaczej Sabat Jesieni, Alban Elfed lub Drugi Festiwal Żniw) obchodzony jest co roku pierwszego dnia jesieni. Bóstwa Sabatu: Bogini w aspekcie Matki, Persefona (Królowa Podziemnego świata) i Thor (Pan Piorunów w staronordyckiej mitologii).


YULE 22 grudnia- SABAT ZIMOWEGO PRZESILENIA (znany jako święto Bożego Narodzenia, Rytuał Zimy, Pełnia Zimy lub Alban Arthan) obchodzony jest każdego roku pierwszego dnia zimy. Bóstwa Sabatu: Lucina (rzymska bogini księżycowego misterium), Frey (skandynawski bóg płodności, bóstwo utożsamiane z pokojem i dobrobytem), Attis (frygijski bóg urodzaju), Dionizos (grecki bóg wina), Wodan (naczelny bóg Teutonów) oraz, wesoły stary Kriss Kringle (pogański bóg święta Yule, utożsamiany z duchem okresu świąt Bożego Narodzenia).

 

 

 

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny Poleć tę stronę Poleć tę stronę
COPYRIGHT © ASTAROT Beata Matuszewska